Zeester met koffie (en een mandarijn)

Zestien jaar was ik, toen ik zijn muziek voor het eerst hoorde.

Ik was een meisje van het platteland. Geboren in een klein dorpje, opgroeiend met grote dromen.

Ik wilde schrijver worden.

Teksten, ze deden iets met me. Ze konden iets in me raken wat dieper ging dan alleen ‘oh, wat mooi’.

Goed gekozen woorden, ze zijn een kunst

Dus toen ik The Beautiful Ones hoorde, een prachtig nummer van Prince, viel alles op z’n plaats. Prince wist als geen ander de essentie van het leven te vangen in een samenspel van tekst en muziek.

Kortom: het is zwaar klote dat hij dood is.

Hij maakte echter zo veel goede nummers, dat ik tot aan mijn eigen dood niet zonder zijn geniale muziek hoef.

Eén van zijn nummers heet Starfish & Coffee.

Je kunt het hier beluisteren:

Het nummer gaat over een meisje dat een beetje anders is dan de rest. Het lukt haar om zich aan te passen aan de geldende regels, maar intussen draagt ze wel twee verschillende kleuren sokken.

Dat meisje ken ik.